The American Dream
Eigenlijk heb ik maar één woord nodig om afgelopen weekend te omschrijven. Het was GEWELDIG! Toch ga ik het daar maar niet bij laten, want ik vind het veel te leuk om alle verhalen te vertellen. Dat betekent een lange blog dit keer (een stuk langer dan het A4'tje waar ik meestal op mik), maar ik ga er vanuit dat jullie het ook leuk vinden om het allemaal te lezen. ;) Enjoy!
Het kleine grote avontuur begon zaterdagochtend voor dag en dauw bij het autoverhuurbedrijf... We kregen niet de auto die we besteld hadden, maar een nog veel leukere: een felrode Chrysler PT Cruiser. Ik heb weinig verstand van auto's dus ik weet niet waar ik het over heb, maar het zag er in ieder geval uit als hét perfecte vervoermiddel voor een meidenweekend. Zodra we wegreden begon het ineens te hozen (en ook niet een beetje) maar met een laatste rondje Starbucks en een enorme lading enthousiasme gingen we toch de weg op.
The Game
Tegen half 1 's middags kwamen we aan op de campus van UCLA, klaar voor de wedstrijd (het weerwas inmiddels opgeklaardgelukkig). Ze speelden tegen het team van Berkeley, de California Bears. Toen iksportpaleis Pauley Pavilion binnenkwam wist ik gelijk weer waarom ik UCLA op nummer één had staan op m'n lijstje. De hele zaal (énorm, groter nog dan de Thunderdome op UCSB) zat vol, alles lichtblauw en goud versierd met muziek, mascottes, cheerleaders en losgeslagen studenten. Helaas mocht het allemaal niet baten. Hoewel het er de eerste helft naar uitzag dat de Bruins (UCLA) de Bears (Berkeley)dik zouden gaan vegen, raakten ze die ‘spark' in de tweede helft helemaal kwijt. Zo kon Berkeley toch nog langszijkomen en er uiteindelijk zelfs ruim overheen gaan (58-72). Hoewel de spanning het laatste deel van de wedstrijd ver te zoeken was hebben we toch zeker mooi basketbal gezien, en naast Marte is nu zelfs doorgewinterde judoka Annekee over de streep: basketball is awesome!
Na de wedstrijd hebben we Kim opgezocht, ook van UCU en op exchange in LA. Samen koffie gedronken en een rondje campus gedaan, en vervolgens door naar het hostel.
Party in the USA
Intussen waren ook Gillian (Marte's huisgenootje) en haar vriend Marco (die in LA woont) gearriveerd. Zij namen ons mee op een mini-tour door Hollywood, inclusief bekende plekjes uit films als LA Confidential en The Italian Job. Na een verrukkelijk diner bij een Argentijns restaurant dat Marco had uitgezocht werden we weer gedropt bij de Banana Bungalowom ons klaar te maken voor een wilde avond in LA.
Dat was ook een ervaring op zich! Hoewel wetochwel ons best hadden gedaan om er tussen te passen - party dresses ready, make-up ready, wílde moves op de dansvloer - werden we gelijk herkend als buitenlanders. Niet alleen staken we twee koppen boven iedereen uit (behalve onze uk Annekee natuurlijk ;)), ook droegen we donkere panty's. Dat is blijkbaar een zeldzaam fenomeen in het Amerikaanse uitgaansleven, waar bij de gemiddelde partychick d'r ondergoed na een paar drankjes toch minstens een keer of tien per avond ‘per ongeluk' tevoorschijn komt. Als het dan over drankjes gaat maak ik trouwens ook gelijk nog even van de gelegenheid gebruik om Marte te bedanken voor haar ontzettend subtiele afleidingsmanoeuvres (die overigens ook bij het manvolk in de smaak vielen, twee vliegen in één klap), zodat deze minderjarige af en toe ook nog een slokje mee kon pakken. Al met al was het een geweldige avond!
Venice Beach
Zondag hebben we Kim weer opgehaald en zijn we doorgereden naar Venice Beach en Santa Monica. Het weer was super en de sfeer geweldig. Vooral Marte was helemaal enthousiast en wist dat ook goed onder woorden te brengen: 'Ik hou van deze plek! Echt alleen maar idioten hier, geweldig!' Tja, daar komt het ook wel een beetje op neer. Wat je in Venice ziet zie je eigenlijk nergens anders en hoe je 't ook bekijkt, die malloten maken het wel tot een unieke en sfeervolle plek. Foto's komen eraan!
The Dr. Phil Show
Maandag was dan de grote dag, de Dr. Phil Show! Verre van fris en fruitig stonden we 's ochtends om kwart voor acht in de rij voor de Paramount Studios, ons mentaal voorbereidend voor een spetterende verschijning op international television. In de rij kregen we echter te horen dat er misschien te weinig stoelen waren en dat ze niet wisten of ze iedereen binnen zouden kunnen krijgen. En inderdaad, recht voor onze neus werd de rij stilgezet. Dat ging dus niet zomaar. Marte nam het voortouw en met een charmante Hollandse glimlach maakten we ze wijs dat we die avond weer terug naar Nederland zouden vliegen (zie het als een kleine ombuiging van de waarheid...), en dat we toch echt wel heel graag naar binnen wilden. Gelukt.
Eenmaal binnen ging alles op rolletjes! We kwamen op de voorste rij te zitten bij de aflevering over ‘Sister Rivalry' (wat een drama! Papa en mama, jullie hebben het maar makkelijk gehad met ons ;)), en iedereen in het publiek kreeg een Shell giftcard van $200. Genoeg benzine voor alle roadtrips die nog komen gaan dus! Om het feest dan compleet te maken: aan het begin van de show was ons een foto met de goede man beloofd, omdat we van zo ver gekomen waren. Bijna ging het weer niet door, want ‘hij zou al weg zijn', ‘de fotografe is er niet', of ‘ik weet even geen excuus maar ik heb geen zin om het te checken' (dat laatste is niet hardop gezegd, maar ongetwijfeld waar). Ook hier kwam ons doorzettingsvermogen weer goed van pas, and it paid off:
En dan te bedenken dat we bijna niet binnen waren gekomen...
Als ik kijk hoe soepel alles van begin tot eind gelopen is dit weekend moet ik zeggen dat we wel een ontzettend goed team vormen met z'n drieën! Marte de chauffeur en ik de navigator - samen voorin gezellig kibbelend als een getrouwd stel, en Annekee onze stille kracht op de achterbank. Alles wat we geboekt en gereserveerd hadden bestond echt, en we hebben uiteindelijk nog veel meer gedaan. Not too shabby. :)
Al met al een superervaring gehad dus, en weer een hele grote stap dichterbij een complete belevenis van de ‘American experience'! Ik zou er zelfs nog veel meer over kunnen vertellen, maar ik verwijs jullie daarvoor toch maar door naar de foto's/filmpjes. Moet niet te gek worden natuurlijk...
Liefs, Ier
Today, I Bought an Umbrella
Het regent weer. Ik had me voorgenomen om de volgende keer voorbereid te zijn, zodat ik niet wakker zou worden van druppels die door het plafond heen op m'n kussen vallen, niet door m'n hele voorraad droge kleren heen zou raken en niet elke keer met een doorweekt achterste in de collegezaal zou hoeven zitten omdat m'n fiets geen spatbord heeft. Tot nu toe is alleen het dak gemaakt.
Op de een of andere manier kon ik mezelf toch niet zover krijgen om een regenjas of paraplu te kopen hier, dat plaatje klopt niet. Ik ben ten slotte in Californië! Dus toen ik vanochtend uit het raam keek besloot ik om er maar gewoon het beste van te maken en stapte vol goede moed opde fiets, met Nederlandse muziek op m'n ipod (‘Het regent zonnestralen' van Acda & de Munnik - toepasselijk, niet?). Dan voel je je toch wel weer even een echte Hollander, racend door de plassen net als thuis. Al dat optimisme kon echter niet voorkomen dat ik weer zeiknat in m'n colleges zat vanochtend, dus op de terugweg heb ik dan toch maar het onmogelijke gedaan... Toch is iets of iemand daarboven ons blijkbaar wel een beetje goedgezind, want:
Morgenochtend pikken we om 10u de auto op bij Santa Barbara Airport. Het eerste wat er op het programma staat is een basketbalwedstrijd op UCLA. Ze spelen tegen het team van Berkeley, waar ze tijdens de uitwedstrijd met één punt van verloren hebben in de overtime. Dat belooft dus een spannende wedstrijd te worden! De rest van de zaterdag gaan we rondneuzen in Beverly Hills en de omgeving rond ons hostel, ‘The Banana Bungalow' op Hollywood Blvd (no joke), verkennen. 's Avonds is het plan om te gaan stappen. Via de vriend van Marte's huisgenootje hebben we het adres van een club in Hollywood gekregen waar ik als broekie van 20 jaartjes jong ook in mag. Ben benieuwd!
Zondag rijden we naar Venice en Santa Monica - daar ben ik laatst nog met Petra geweest, maar Annekee en Marte hebben het nog niet gezien en ik was er toch al heel enthousiast over. One more time won't hurt. :)
En dan maandag... De Dr. Phil show! We hebben gratis kaartjes kunnen krijgen via internet, en dus worden maandag om 8u 's ochtends in ‘business attire' (wat ik overigens niet meegenomen heb, even zien hoe we dat oplossen!) verwacht bij de Paramount Studios, voor twee shows achter elkaar. Tja, als je het doet moet je het goed doen! We gaan natuurlijk wel voor de volledige American experience. Als we na die intense ervaring dan nog energie over hebben wordt die gestoken in het sterren spotten op de Walk of Fame, winkelen op Melrose Avenue, en wie weet wat nog meer. Maandagavond moet de auto om 10u weer terug zijn, maar voor die tijd maken we nog even een stop bij Petra en de kids in Ventura.
I'm excited!
Liefs, Ier
Kleine Wasjes, Grote Wasjes...
Het is nu zaterdagochtend en ik zit, voor het eerst sinds ik hier woon, in de wasserette in Isla Vista (we hebben geen wasmachine in huis, maar tot nu toe heb ik m'n was elke keer bij Petra gedaan in het weekend). De wasmachine draait inmiddels op volle toeren en een mooi verhaal voor de blog leek me wel weer een leuke manier om de tijd door te komen. Hoewel ik eigenlijk weinig bijzonders heb meegemaakt deze week, heb ik toch wel genoeg om over te schrijven!
Ik bedacht me zojuist dat ik hier alweer een maand zit. Een maand! Als ik erover nadenk is dat wel ontzettend snel gegaan. Aan de andere kant, als ik dan bedenk dat ik er nog ruim vijf over heb lijkt het wel weer mee te vallen. In de vier weken dat ik hier nu woon heb ik al veel ontdekt over het leven in IV.Toen ik dat voor mezelf een beetje op een rijtje zette deze week kwam ik vooral tot leuke, maar soms toch ook wat minder leuke conclusies.
De minder leuke dingen hebben vooral te maken met de staat waarin ik het huis - en huisgenoten - soms aantref als ik thuiskom, en het feit dat je daar gewoon nauwelijks omheen kan. Ook durf ik nu wel voorzichtig de conclusie te trekken dat de klik met sommigemeiden in het huis er gewoon niet echt is. We kunnen allemaal wel goed met elkaar opschieten gelukkig, maar ik denk dat de kans klein is dat we echt vriendinnen zullen worden. Daarvoor zijn de verschillen (in interesses, karakters, hobbies?) misschien toch wat te groot. Dat is ook niet gek, we zijn in een groep terechtgekomen die al bevriend was ver voordat wij hier kwamen wonen. Maar ergens is het toch wel jammer natuurlijk.
Toch vind ik ook wel fijn dat ik dit alles nu voor mezelf vastgesteld heb, want dat maakt het een stuk makkelijker om me erop in te stellen, en zo toch gewoon een hele leuke tijd te hebben. Wanneer ik bijvoorbeeld de grote zwarte pick-up truck van ‘Jeep' en ‘Sparky' op een doordeweekse avond op de oprit zie staan, dan weten we gelijk hoe laat het is(dat zijn de semi-gangsterachtige vrienden van onze huisgenoten - Sparky's gelijkenisaan Fat Joe isgewoon eng!-die ikgeloof iknog nooit zonder drank, of één of ander apparaat om wiet mee te roken in hun handen heb gezien). Een pak oordopjes heeft inmiddels ook z'n plek ingenomen in de vaste voorraad.
Ashley is intussen gelukkig steeds meer rekening gaan houden met haar lichtslapende kamergenoten. Ze heeft afgelopen nacht zelfs samen met haar nieuwe ‘fling' in de woonkamer doorgebracht, zonder dat wij er iets over gezegd hadden. Ik denk dat zij haar eigen privacy toch ook wel op prijs begint te stellen (ze heeft nu een jongen gevonden die ze écht leuk vindt), en dat kan ik natuurlijk alleen maar aanmoedigen. :)
Naast de voor- en nadelen van het wonen op Trigo 6708 ben ik intussen ook steeds meer gewend geraakt aan het leventje hier in het algemeen (dat geldt trouwens ook voor het weer, ik denk dat ik de barre winter in Nederland nauwelijks zou overleven nu ik er hier een voorproefje van heb gehad ;)). Heb het ontzettend gezellig met Annekee, Marte en Marte's huisgenoten, met wie ik denk ik toch wat meer gemeen heb. Ik ben ook steeds meer leuke plekjes op en om de campus aan het ontdekken waar je kunt genieten van het uitzicht, rustig studeren, of lekker relaxen met vrienden.
De droger heeft inmiddels gepiept, dus tijd om de boel maar 'n beetje af te ronden. Straks ga ik met Annekee richting een beach BBQ van de International Student Association van UCSB. Die organiseren overigens van alles, van BBQ´s tot trips naar Magic Mountain, om het voor ons gezellig te maken. Ik moet zeggen dat ze dat heel leuk doen! Verder viert vanavond Angie d´r verjaardag in Western/Asian style. Dat is een vrij breed thema, dus ben benieuwd wat voor een gekke outfits we allemaal tegen zullen komen!
Komende week staan er weer twee midterms op het programma, dus morgen dan toch maar hard aan de studie. De eerste, afgelopen woensdag, ging goed trouwens! Viel me eigenlijk reuze mee. Misschien dat ik daarom wel zo'n moeite heb met het beginnen te leren voor de rest. Ik ben er nu waarschijnlijk weer iets te relaxt onder.
Goed, ik begin af te dwalen. Teken om er een punt achter te zetten!
Veel liefs, Ier
PS. We zijn ook druk bezig met het organiseren van een mini-roadtrip naar L.A. en Hollywood volgend weekend. Daarover volgende keer meer! :)
Hollywood, Haiti, Neverland en Little Europe: Allemaal ver weg en toch dichtbij
Eigenlijk zou ik nu aan het leren moeten zijn voor m'n eerste midterm (Managerial Economics) deze woensdag. M'n concentratievermogen is alleen de hele dag al belachelijk laag geweest - ben waarschijnlijk nog een beetje met m'n hoofd bij het heerlijke lange weekend dat er helaas alweer op zit! - en een nieuw verhaal voor de blog leek me wel een verantwoorde studybreak. :)
Afgelopen weekend zijn Annekee en ik al vroeg (donderdagmiddag, ver voor 't weekend zelfs) vertrokken richting Ventura, bepakt en bezakt, door de regen. Eerst nog even Santa Barbara ingedoken voor een cadeautje voor Oren en vervolgens doorgelopen naar het Amtrak station, om erachter te komen dat de trein anderhalf uur vertraagd was. Vanwege de regen. Een week regen hier in Californië is wat dat betreft wel vergelijkbaar met een week sneeuw in Nederland,niemand is er op voorbereid!
Oren vierde zijn verjaardag in de Bungalow Club in Hollywood, een hele leuke tent! We waren maar met een klein groepje, waarschijnlijk ook weer vanwege de regen, maar het was heel gezellig. Oren kon ons ook niet vaak genoeg vertellen hoe geweldig hij het vond dat wij helemaal vanuit Venturanaar Hollywoodwaren gekomen, door de regen, 'terwijl vrienden die nog geen 10 minuten verderop woonden niet kwamen omdat ze de volgende dag moesten werken. From the bottom of my heart guys, seriously' (ik gok minstens één keer voor elke Mojito die hij al achter de kiezen had ;)). Al met al in ieder geval een hele leuke avond gehad!
Vrijdag is Annekee weer teruggegaan naar de campus, ik ben de rest van het weekend bij Petra gebleven. ‘s Avonds zaten we aan de buis gekluisterd voor Hope for Haiti, een telethon georganiseerd door onder andere George Clooney, om geld in te zamelen voor de slachtoffers van de aardbeving (ik hoorde dat de Nederlandse versie een dag ervoor ook al een groot succes was!). Naast actuele beelden van Haiti die tussen de optredens door werden getoond - daar krijg je toch echt wel kippenvel van... - was ik ook onder de indruk van het optreden van Jennifer Hudson. De hele show was indrukwekkend eigenlijk. Wij hebben ook allemaal wat zakgeld bij elkaar geschraapt en een donatie gedaan, maar helaas geen Stevie Wonder of Julia Roberts meer aan de lijn gekregen.
Zaterdag verder vooral lekker gerelaxt, even wezen uitwaaien op het strand,film gekeken en genoten van Petra's kookkunsten! Zondag, toen de zon weer begon te schijnen, zijn we wel op stap gegaan. Het idee was om een paar dorpjes die wat meer in de bergen liggen op te zoeken. De eerste stop was Los Olivos, één straat met wat cafeetjes, wineries en huisjes eromheen waar je in zo'n vijf minuten doorheen bent. Het zou zo uit een film kunnen komen. Toch grappig, zie je ineens weer een hele andere kant van dat grote, commerciële Amerika!
Vanaf Los Olivos zijn we doorgereden naar de ranch van Michael Jackson die daar niet ver vandaan lag (beter laat dan nooit, toch?). Er was eigenlijk niet veel meer te zien dan een hek, de rest lag verscholen tussen de bergen. Er komen daar blijkbaar toch nog wel elke dag mensen, en ook nu stond er een groepje toeristen rond te kijken en foto's te maken. Op de muren stonden overal boodschappen aan de King of Pop geschreven, sommige zelfs in de stenen gekerfd. Tja, ik heb me maar gewoon bij de massa aangesloten: ik zal de foto's morgen online zetten.
Na Neverland reden we door naar Santa Ynez, zelfs nog kleiner dan Los Olivos, gevolgd door Solvang. En dat is weer een verhaal apart! Solvang moet een soort Deense community voorstellen, volledig in ‘Deense stijl' gebouwd - inclusief windmolens. Misschien dat ze daar de boel door elkaar gehaald hebben, want sommige Amerikanen schijnen te denken dat ‘Danish' hetzelfde is als ‘Dutch': op elke hoek van de straat waren delftsblauwe klompjes te krijgen! Ik ga hier zeker nog een keer heen met Marte en Annekee, dus later meer over Solvang. :)
Voor nu toch maar een beetjeoptijd naar bed, misschien dat ik morgen dan wel wat meer gedaan krijg. Ben hier ten slotte toch ook wel om nog een beetje te studeren...
Liefs, Ier
Winter's Kicking In
Goed nieuws voor iedereen die stiekem toch wel met een beetje afgunst heeft gekeken naar de foto's van zon, zee en strand in januari: de ‘winter' is hier nu ook begonnen. Sinds zondag heeft het elke dag geregend (ook niet 'n beetje: We werden gisterochtend wakker van de auto alarmen die één voor één aan schoten vanwege de donder), en volgens de voorspellingen blijft 't deze hele week zo. Moest ook wel een keer gebeuren natuurlijk. Marte, Annekee en ik hebben ons de afgelopen weken naar hartenlust kunnen vergapen aan de hordes hardlopers die hier zongebruind en shirtloos rondrennen om en over de campus, maar nu is het toch echt tijd om ‘ns een boek open te slaan. Moeder natuur is het daar duidelijk mee eens.
Als Nederlander ben ik trouwens wel wat gewend qua regen natuurlijk. In Californië zijn ze dat niet. In ieder geval niet als het om huizen bouwen gaat. We hebben nu al een paar lekkages ontdekt in onze kamer, waarvan één recht boven mijn bed. Ook heeft de schimmel z'n weg naar ons geliefde badkamertje weer teruggevonden, dit keer gelukkig niet op het sanitair, maar wel op het plafond. Heeft waarschijnlijk te maken met de combinatie van hoge luchtvochtigheid, slechte ventilatie, en het feit datalles van hout gemaakt is. We hebben de landlord wel ingelicht (en mijn bed maar even een kwartslag gedraaid), maar ik hoop toch echt dat de zon snel weer gaat schijnen!
Dan afgelopen weekend. Hoewel we extra lang vrij waren vanwege Martin Luther King Day op maandag (er werd inderdaad weinig aan gedaan, alleen op TV werd er wat aandacht aan besteed), zijn we eigenlijk alleen maar in Santa Barbara en omgeving gebleven. Ik was graag op stap gegaan om trips te maken, maar al met al was het toch iets te kortdag om nog echt wat te plannen en bovendien moesten we zondag weer terug zijn voor Ambar's verjaardag. Zaterdag dus lekker SB down town in geweest met Marte en Annekee, en zondag 't grote feest!
Houseparties in Amerika zijn echt een fenomeen. Een fenomeen waar iedereen vast wel een of ander beeld bij heeft, al is het maar vanwege het ontelbare aantal films dat erover gemaakt is. Mijn beeld - de bekenderode plastic bekers, grote hoeveelheden drank, grote hoeveelheden onzin die iedereen uitkraamt, mensen die verdwijnen in setjes van twee en even later weer opduiken met een quasi-onschuldige grijns op hun gezicht, to name a few things - was al meer dan bevestigd gebaseerd op wat ik tijdens m'n eerste weken hier gezien en gehoord heb. En dan doel ik nog niet eens op dat verhaal van twee weken terug. Alhoewel, nee, dat valt er ook onder. Ik verwachtte dus wel een wilde avond!
Het viel me uiteindelijk eigenlijk nog best mee hoe druk het was, en hoeveel gekke dingen mensen deden. Maar misschien heb ik het ook gewoon niet allemaal meegekregen (lang niet alles speelt zich af in de woonkamer natuurlijk). Al met al was het in ieder geval een hele gezellige avond! Veel nieuwe mensen ontmoet, en voor zover ik weet had iedereen het goed naar z'n zin. Alleen de bende waar je dan de volgende ochtend mee wakker wordt is wat minder natuurlijk, but I guess that's part of the deal.
Vanmiddag stappen Annekee en ik weer op de trein naar Ventura om vervolgens samen met Petra door te rijden naar de Valley, waar Oren zijn verjaardag viert. Ik blijf er het hele weekend, maar wat er op 't programma staat weet ik nog niet. Eerst maar ‘ns zien dat 't weer een beetje opklaart!
Verder vind ik het ook super om al jullie leuke, grappige, lieve reacties te lezen! Verbaas me stiekem toch elke keer weer over hoeveel mensen m'n verhalen ook daadwerkelijk lezen, en vind 't echt heel leuk dat iedereen in Nederland zo meeleeft. :) Ik hou jullie graag op de hoogte!
Liefs, Ier
More About Campus Life
Er is me nu al een paar keer gevraagd ‘ns wat meer te schrijven over het studeren zelf, over de vakken die ik volg, decolleges en het campusleven in het algemeen. De tweede zit week er nu net op en ik heb al wel een aardige indruk gekregen van hoe het studeren er hier op UCSB aan toe gaat (ondanks dat het nog steeds voelt als vakantie, en ik dus eigenlijk nog nauwelijks echt wat aan school gedaan heb de afgelopen weken).
Ik sta nu ingeschreven voor drie vakken. Dat is het minimaal vereiste aantal voor het uitwisselingsprogramma, maar je wilt natuurlijk ook wel een beetje genieten als je in dan California bent! De vakken die ik volg zijn Managerial Economics, Small Group Communications en The Effects of Mass Media on the Individual. Allemaal vakken die geen requirement zijn voor m'n studie in Utrecht, maar die er wel goed op aansluiten, me heel interessant lijken en eigenlijk altijd van pas komen. Tot nu toe bevallen ze alle drie prima.
De manier waarop de colleges hier gegeven worden vind ik sowieso wel fijn. Het meest opvallende verschil is dat de klassen (zoals álle dingen hier) groter zijn dan in Nederland, wat zowel voordelen als nadelen heeft. Aan de ene kant heb je wat meer anonimiteit, dus het is makkelijker om af en toe een college te missen of aan iets anders te werken in de les, maar diezelfde anonimiteit maakt het ook moeilijker om mensen te leren kennen, zeker als je helemaal nieuw bent.
Want nog meer anders is, in mijn ervaring in ieder geval, zijn de docenten. Ze geven heel enthousiast les, gebruiken veel voorbeelden uit de directe omgeving (wat voor mij natuurlijk helemaal interessant is want daar weet ik hier niks van) en weten je zo aardig geboeid te houden. Zelfs tijdens colleges over statistiek. Niet dat dit in Nederland allemaal niet zo is hoor, maar ik merk wel dat sommige dingen hier makkelijker te volgen zijn. Het helpt dat de docenten vloeiend/accentloos Engels spreken (obviously). En het feitdat de colleges hier maar half zo lang zijn alsin Nederlanddraagt er vast ook wel aan bij. :)
Dan weer even een heel ander, ook heel belangrijk aspect van 't campusleven: basketbal! Deze week heb ik voor het eerst meegedaan met de Intramurals (IM's), de onderlinge studentencompetities hier. Angie heeft me ingeschreven voor haar team, een mixed team dat tot nu toe bestaat uit drie meiden (Angie, Iris & Marte) en vier jongens (van wie ik de namen nog niet uit m'n hoofd ken). Ze hebben hier niet echt clubs zoals in Nederland, waar je een paar keer per week traint naast de wedstrijden. Het is het collegeteam (ik ben al bij een wedstrijd het damesteam wezen kijken hier maar dat is fysiek toch wat hoog gegrepen: centers van over de 2 meter!) of IM's: één avond per week een wedstrijd en verder zoekt ieder team 't zelf uit. Heel vrijblijvend dus eigenlijk, maar zeker ook heel leuk!
Verder gaan we nu een lekker lang weekend tegemoet. Maandag is het Martin Luther King day, iedereen is danvrij maar ik geloof niet dat er veel aan gedaan wordt. Zondag viert Ambar, een van onze huisgenootjes, haar 21e verjaardag. Dat wordt de eerste echte party hier in huis sinds Annekee en ik er ingetrokken zijn. Ben benieuwd wat we aan zullen treffen!
Liefs, Ier
PS. De eerste win is binnen!
Let's Go Gauchos!
Toen ik gistermiddag zat na te denken over wat ik vandaag op de blog zou schrijven over de eerste week kwamen er al allemaal creatieve ideeën binnenstromen. Over hoe het in het begin nog wat minder was maar in de loop van de week steeds beter en leuker was geworden. En over hoe ik dat mooi kon omschrijven met eenstijgende lijn, met als kers op de slagroom de basketbalwedstrijd van het UCSB College Team gisteravond. Nog steeds allemaal helemaal waar! Die bol van inspiratie en enthousiasme is op dit moment alleen wel een beetje platgeslagen.
Ik denk dat iedere Nederlandse student die in Amerika gaat studeren zich in het begin wel af zal vragen hoe die Amerikanen dat nou oplossen, als je af en toe je privacy nodig hebt maar je een kamer deelt met iemand anders, of meerdere anderen in ons geval. Ik heb vannacht alvast twee mogelijkheden ondervonden. Nummer 1: Je draait de deur op slot. Toen ik gisterenavond tijdens een feestje even wat uit m'n (onze) kamer wilde pakken kon ik er niet meer in. Danis de boodschap wel gelijk begrepen natuurlijk.Dat ik na een paar uur terug kwam om m'n bed op te zoeken - de deur werd nu wel opengedaan - maakte voor de kamergenote in kwestie echterniks uit. Dat blijkt wel uit mogelijkheid nummer 2: Je trekt je niks aan van de aanwezigheid van anderen in de kamer, doet je ding en zegt de volgende dag vrolijk goeiemorgen, terwijl je kamergenoten nauwelijks een oog dicht hebben gedaan de hele nachtdoor alle geluiden die het 'intermenselijk verkeer'nou eenmaal met zich meebrengt. Misschien moet ik nog wat wennen aande American Way, maar ik hoop eigenlijk toch dat ze de volgende keer een andere oplossing verzinnen!
Doet natuurlijk niets af aan de rest van de week, die was geweldig. Zoals ik al zei, in het begin nog wat wennen, maar in de loop van de week werd alles steeds leuker, beter en makkelijker. Woensdag zijn Annekee in ik Santa Barbara downtown ingedoken voor een Amerikaanse bankrekening en een fiets. Maakt het leven hier toch gelijk een stuk makkelijker. Donderdag kwam er een vriend van UCU langs, die met een vriendin een paar weken aan het roadtrippen is door California en dit weekend in Santa Barbara een stop maakte. We hebben de hele avond in de pizzatent hier in Isla Vista gezeten, bijgepraat over van alles en nog wat. Heerlijk om even alle indrukken van die opmerkelijke Amerikaanse gewoontes met nog iemand te kunnen delen! Vrijdagmiddag kwamen ook twee Nederlandse vrienden van Annekee aan in Isla Vista, dus het Hollandse feest was compleet.
Wat er verder gebeurd is op vrijdag: 's middags was er de International Student Orientation. Eigenlijk vooral praktische informatie gekregen over onze immigration status, de campus en de veiligheidsmaatregelen op en om de campus. Daarna was er nog een borrel met alle uitwisselingsstudenten die ook net gearriveerd zijn, en de internationale studenten die er al waren. Leuke manier om mensen te ontmoeten! Onder andere een Nederlandse studente uit Leiden, Marte, waar we later ook mee naar de basketbalwedstrijd van de UCSB Gauchos zijn geweest.
De wedstrijd was super! Geweldig om te zien hoe iedereen zo op gaat in het basketbal hier, veel meer dan in Nederland. Hoewel UCSB over ‘t algemeen niet bekend staat om de kracht van het basketbalteam (ze zijn hier beter in voetbal en volleybal), werd er toch een geweldige show van gemaakt en zat de zaal goed vol. De wedstrijd werdook live uitgezonden op ESPN! Voor de gratis t-shirts waren we helaas te laat, maar we konden nog wel een stel blauw/gele pompons bemachtigen en die hebben 't werk ook gedaan. De Gauchos hebben gewonnen met 68-47.
Straks vertrek ik naar Ventura om Petra en de kids op te zoeken. Het plan is om morgen met z'n allen wat sightseeing te gaan doen rond LA, met name Venice Beach en Santa Monica. Heb wel weer zin om lekker een weekendje de toerist uit te hangen en de familie op te zoeken. En om even te ontsnappen uit de rommel die hier is achtergebleven na gisterenavond. Ben van plan om me volgende week wat meer te gaan verdiepen in 't campusleven hier, en dan staan als het goed is de vakken die ik volg ook helemaal vast. I'll keep you posted!
Liefs, Ier
De Grote Verhuizing
Het is hier nu dinsdagochtend, de eerste echte lesdag hebben we achter de rug. Het heeft even geduurd voordat ik dit verhaal online kon zetten, maar dat komt ook omdat ik veel te vertellen heb! Afgelopen weekend zijn we verhuisd naar Isla Vista, hebben we onze huisgenootjes ontmoet, de buurt en de campus verkend. En gisteren is het dan écht begonnen. Best overweldigend allemaal! Bereid je dus maar voor op een lang verhaal.
Ik zal beginnen bij het begin, de verhuizing (zaterdag). Onze koffers waren eigenlijk nooit helemaal uitgepakt dus het inpakken nam niet al te veel tijd in beslag (de enige uitdaging was om ‘m weer goed dicht te krijgen). Wat langer duurde was ‘t opstaan, ontbijten en het regelen van een telefoon (dat laatste is wel eindelijk gelukt, dus ik ben weer bereikbaar). Uiteindelijk zaten we toch pas wat later in de middag in de auto onderweg naar Santa Barbara. Eerst even de stad een beetje verkend en er wat gegeten, zag er heel leuk uit! Daarna de sleutel opgepikt en doorgereden naar IV.
Het huis was helemaal leeg en donker toen we er aankwamen, de andere meiden waren er nog niet. We hebben de boel snel een beetje verkend en het werd al vrij snel duidelijk dat het een echt studentenhuis is. We're no longer in the suburbs! Wat het eerste opviel... Een beschimmelde toiletbril (we gaan er maar even vanuit dat dat niet vaker voor zal komen, al die meiden waren ook een paar weken weg natuurlijk) en, toen ik op zoek ging naar internet, een paar netwerknamen die eigenlijk niet voor herhaling vatbaar zijn. Wij zijn de ‘Bitch Ass Hoes' bleek later. Die viel nog best mee.
Zondag bleef 't huis voor het grootste deel van de dag leeg. Annekee en ik zijn eerst met z´n tweeën de buurt en de campus wat gaan verkennen (ziet er heel mooi uit, foto's komen eraan!) en later nog een keer met Angie, een vriendin die hier studeert en afgelopen semester bij ons in Utrecht op uitwisseling was. Zij heeft ons nog veel meer laten zien dan wat we op ons eigen houtje hadden gevonden, inclusief de sportvoorzieningen.
De sportvoorzieningen! Het lijkt hier wel een soort sports heaven: álles is er, van (veel) basketbalvelden tot zwembaden en zelfs een klimwand. En alles vrij om gebruik van te maken. Angie heeft ons (Angie & Iris) ook al ingeschreven voor 't studentenbasketbal hier, dat gaat volgende week beginnen. Genoeg om ons de komende maanden bezig te houden dus!
In de loop van de avond kwamen de andere huisgenootjes een voor een binnendruppelen. Allemaal leuke, gezellige meiden, we zijn met z'n zessen in totaal. Ik voel me bijna saai als ik zeg dat ik om 11 uur al klaar ben om te gaan slapen, terwijl ik het eigenlijk zelf toch heel wat vind dat ik nog zo lang op kan blijven ondanks dat laatste restje jetlag dat nog steeds niet weg is. Het op normale tijden wakker worden lukt inmiddels wel wat beter. Ze zeggen dat je een dag nodig hebt voor elk uur tijdsverschil, als dat klopt ben ik dus als het goed is morgen weer helemaal fit en gezellig (ik kan het excuus natuurlijk ook niet eeuwig blijven gebruiken ;)).
En dan, de eerste dag! Hoewel we de dag ervoor alle gebouwen waarin we les hadden al hadden opgezocht had ik loopafstand om er te komen toch een beetje onderschat: 10 minuten te laat voor de eerste les. Gelukkig was ik niet de enige, en is ‘verdwaald op de campus'over 't algemeen een goed excuus (zelfs voor ouderejaars, 't is hier ook gewoon enorm!). De klassen zijn ook een stuk groter dan wat ik van Utrecht gewend ben, wel een voordeel in dit geval dus. De vakken waar ik uiteindelijk in terecht ben gekomen zijn leuk - zal er niet al te veel op in gaan, maar Intermediate Portugese is in ieder geval van de lijst af. :) Verder moesten er nog wat dingen geregeld worden met de registratie, maar ik was eigenlijk al vroeg in de middag helemaal klaar.
Toen begon het échte avontuur: boodschappen doen. En niet bij de buurtsuper om de hoek (die belachelijk hoge prijzen vraagt), maar bij de echte, die grote. Met buskaart, plattegrond en boodschappentas gingen we op stap. Eenmaal aangekomen bij het winkelcentrum - Camino Real Market, meer een enorme parkeerplaats met hier en daar winkels eromheen - bleek het nog zeker 10 minuten lopen naar de andere kant van die parkeerplaats, waar de winkel zat. Dat is, als je weet waar die zit. Wij deden er iets langer over.
In de winkel zelf (Albertsons heet ‘ie, en dat is blijkbaar nog een van de kleinere Amerikaanse supermarkten) hebben we zeker anderhalf uur rondgedoold. Zoveel keus, zoveel dingen! En bijna alles nieuw en onbekend, dan gaat het ook niet sneller natuurlijk. Annekee wilde gelijk van d'r meerderjarigheid gebruik maken en wat bier kopen, maar ze kon niet kiezen (+15 min). Zo ging het met eigenlijk alles wat we moesten hebben. Uiteindelijk kreeg ze het niet eens mee, omdat de caissière niet overweg kon met een Nederlandse ID kaart (kleine bron van frustratie voor Annekee: dan bén je 21 in Amerika, mag 't nog niet...). Dat schiet ook niet op natuurlijk.
We waren uiteindelijk net voor donker thuis, en hebben verder eigenlijk de hele avond doorgebracht in de woonkamer met de andere huisgenootjes. Was heel gezellig, zo leer je elkaar gelijk wat beter kennen. Moet er alleen toch nog wel even aan wennen dat ik niet meer m'n eigen plekje heb; we slapen met drie meiden op een kamer. Dat is best een overgang, als je een eigen kamer + badkamer gewend bent (was ook wel een beetje verwend natuurlijk, maar dit is wel weer heel wat anders!).
Zo, dat is dus wat ik de afgelopen dagen heb meegemaakt! Ik hoop dat ik jullie genoegheb kunnen boeien om tot hier door te lezen. ;) Het begint nu trouwens toch eindelijk door te dringen dat ik hier echt een lange tijd ben, en dus niet zo even naar huis kan. Dat zorgt af en toe nog voor een beetje heimwee, als ik met 't thuisfront aan het skypen ben bijvoorbeeld (probeer het te bestrijden door aan het weer hier en in Nederland te denken), maar ik heb toch ook wel heel veel zin in wat er komen gaat.
Ik heb zo eerst les dus ik ga gauw rennen, maar vanmiddag ga ik m'n laatste spullen uitpakken en wat foto's van het huis maken/online zetten. Ben benieuwd wat jullie ervan vinden!
Liefs, Iris