Goed nieuws voor iedereen die stiekem toch wel met een beetje afgunst heeft gekeken naar de foto's van zon, zee en strand in januari: de ‘winter' is hier nu ook begonnen. Sinds zondag heeft het elke dag geregend (ook niet 'n beetje: We werden gisterochtend wakker van de auto alarmen die één voor één aan schoten vanwege de donder), en volgens de voorspellingen blijft 't deze hele week zo. Moest ook wel een keer gebeuren natuurlijk. Marte, Annekee en ik hebben ons de afgelopen weken naar hartenlust kunnen vergapen aan de hordes hardlopers die hier zongebruind en shirtloos rondrennen om en over de campus, maar nu is het toch echt tijd om ‘ns een boek open te slaan. Moeder natuur is het daar duidelijk mee eens.

Als Nederlander ben ik trouwens wel wat gewend qua regen natuurlijk. In Californië zijn ze dat niet. In ieder geval niet als het om huizen bouwen gaat. We hebben nu al een paar lekkages ontdekt in onze kamer, waarvan één recht boven mijn bed. Ook heeft de schimmel z'n weg naar ons geliefde badkamertje weer teruggevonden, dit keer gelukkig niet op het sanitair, maar wel op het plafond. Heeft waarschijnlijk te maken met de combinatie van hoge luchtvochtigheid, slechte ventilatie, en het feit datalles van hout gemaakt is. We hebben de landlord wel ingelicht (en mijn bed maar even een kwartslag gedraaid), maar ik hoop toch echt dat de zon snel weer gaat schijnen!

Dan afgelopen weekend. Hoewel we extra lang vrij waren vanwege Martin Luther King Day op maandag (er werd inderdaad weinig aan gedaan, alleen op TV werd er wat aandacht aan besteed), zijn we eigenlijk alleen maar in Santa Barbara en omgeving gebleven. Ik was graag op stap gegaan om trips te maken, maar al met al was het toch iets te kortdag om nog echt wat te plannen en bovendien moesten we zondag weer terug zijn voor Ambar's verjaardag. Zaterdag dus lekker SB down town in geweest met Marte en Annekee, en zondag 't grote feest!

Houseparties in Amerika zijn echt een fenomeen. Een fenomeen waar iedereen vast wel een of ander beeld bij heeft, al is het maar vanwege het ontelbare aantal films dat erover gemaakt is. Mijn beeld - de bekenderode plastic bekers, grote hoeveelheden drank, grote hoeveelheden onzin die iedereen uitkraamt, mensen die verdwijnen in setjes van twee en even later weer opduiken met een quasi-onschuldige grijns op hun gezicht, to name a few things - was al meer dan bevestigd gebaseerd op wat ik tijdens m'n eerste weken hier gezien en gehoord heb. En dan doel ik nog niet eens op dat verhaal van twee weken terug. Alhoewel, nee, dat valt er ook onder. Ik verwachtte dus wel een wilde avond!

Het viel me uiteindelijk eigenlijk nog best mee hoe druk het was, en hoeveel gekke dingen mensen deden. Maar misschien heb ik het ook gewoon niet allemaal meegekregen (lang niet alles speelt zich af in de woonkamer natuurlijk). Al met al was het in ieder geval een hele gezellige avond! Veel nieuwe mensen ontmoet, en voor zover ik weet had iedereen het goed naar z'n zin. Alleen de bende waar je dan de volgende ochtend mee wakker wordt is wat minder natuurlijk, but I guess that's part of the deal.

Vanmiddag stappen Annekee en ik weer op de trein naar Ventura om vervolgens samen met Petra door te rijden naar de Valley, waar Oren zijn verjaardag viert. Ik blijf er het hele weekend, maar wat er op 't programma staat weet ik nog niet. Eerst maar ‘ns zien dat 't weer een beetje opklaart!

Verder vind ik het ook super om al jullie leuke, grappige, lieve reacties te lezen! Verbaas me stiekem toch elke keer weer over hoeveel mensen m'n verhalen ook daadwerkelijk lezen, en vind 't echt heel leuk dat iedereen in Nederland zo meeleeft. :) Ik hou jullie graag op de hoogte!

Liefs, Ier