Eigenlijk zou ik nu aan het leren moeten zijn voor m'n eerste midterm (Managerial Economics) deze woensdag. M'n concentratievermogen is alleen de hele dag al belachelijk laag geweest - ben waarschijnlijk nog een beetje met m'n hoofd bij het heerlijke lange weekend dat er helaas alweer op zit! - en een nieuw verhaal voor de blog leek me wel een verantwoorde studybreak. :)

Afgelopen weekend zijn Annekee en ik al vroeg (donderdagmiddag, ver voor 't weekend zelfs) vertrokken richting Ventura, bepakt en bezakt, door de regen. Eerst nog even Santa Barbara ingedoken voor een cadeautje voor Oren en vervolgens doorgelopen naar het Amtrak station, om erachter te komen dat de trein anderhalf uur vertraagd was. Vanwege de regen. Een week regen hier in Californië is wat dat betreft wel vergelijkbaar met een week sneeuw in Nederland,niemand is er op voorbereid!

Oren vierde zijn verjaardag in de Bungalow Club in Hollywood, een hele leuke tent! We waren maar met een klein groepje, waarschijnlijk ook weer vanwege de regen, maar het was heel gezellig. Oren kon ons ook niet vaak genoeg vertellen hoe geweldig hij het vond dat wij helemaal vanuit Venturanaar Hollywoodwaren gekomen, door de regen, 'terwijl vrienden die nog geen 10 minuten verderop woonden niet kwamen omdat ze de volgende dag moesten werken. From the bottom of my heart guys, seriously' (ik gok minstens één keer voor elke Mojito die hij al achter de kiezen had ;)). Al met al in ieder geval een hele leuke avond gehad!

Vrijdag is Annekee weer teruggegaan naar de campus, ik ben de rest van het weekend bij Petra gebleven. ‘s Avonds zaten we aan de buis gekluisterd voor Hope for Haiti, een telethon georganiseerd door onder andere George Clooney, om geld in te zamelen voor de slachtoffers van de aardbeving (ik hoorde dat de Nederlandse versie een dag ervoor ook al een groot succes was!). Naast actuele beelden van Haiti die tussen de optredens door werden getoond - daar krijg je toch echt wel kippenvel van... - was ik ook onder de indruk van het optreden van Jennifer Hudson. De hele show was indrukwekkend eigenlijk. Wij hebben ook allemaal wat zakgeld bij elkaar geschraapt en een donatie gedaan, maar helaas geen Stevie Wonder of Julia Roberts meer aan de lijn gekregen.

Zaterdag verder vooral lekker gerelaxt, even wezen uitwaaien op het strand,film gekeken en genoten van Petra's kookkunsten! Zondag, toen de zon weer begon te schijnen, zijn we wel op stap gegaan. Het idee was om een paar dorpjes die wat meer in de bergen liggen op te zoeken. De eerste stop was Los Olivos, één straat met wat cafeetjes, wineries en huisjes eromheen waar je in zo'n vijf minuten doorheen bent. Het zou zo uit een film kunnen komen. Toch grappig, zie je ineens weer een hele andere kant van dat grote, commerciële Amerika!

Vanaf Los Olivos zijn we doorgereden naar de ranch van Michael Jackson die daar niet ver vandaan lag (beter laat dan nooit, toch?). Er was eigenlijk niet veel meer te zien dan een hek, de rest lag verscholen tussen de bergen. Er komen daar blijkbaar toch nog wel elke dag mensen, en ook nu stond er een groepje toeristen rond te kijken en foto's te maken. Op de muren stonden overal boodschappen aan de King of Pop geschreven, sommige zelfs in de stenen gekerfd. Tja, ik heb me maar gewoon bij de massa aangesloten: ik zal de foto's morgen online zetten.

Na Neverland reden we door naar Santa Ynez, zelfs nog kleiner dan Los Olivos, gevolgd door Solvang. En dat is weer een verhaal apart! Solvang moet een soort Deense community voorstellen, volledig in ‘Deense stijl' gebouwd - inclusief windmolens. Misschien dat ze daar de boel door elkaar gehaald hebben, want sommige Amerikanen schijnen te denken dat ‘Danish' hetzelfde is als ‘Dutch': op elke hoek van de straat waren delftsblauwe klompjes te krijgen! Ik ga hier zeker nog een keer heen met Marte en Annekee, dus later meer over Solvang. :)

Voor nu toch maar een beetjeoptijd naar bed, misschien dat ik morgen dan wel wat meer gedaan krijg. Ben hier ten slotte toch ook wel om nog een beetje te studeren...

Liefs, Ier